Meer waarde door je met je interactieve media te richten op de hele familie?

Astrid Poot, blogger | 30 januari 2013, 9:58

Steeds vaker besteden ouders een deel van de opvoeding uit aan experts: ze doen hun kinderen op (creatieve) clubjes, laten ze (verantwoorde, educatieve) tv kijken, geven ze een tablet (met goed kwalitatief aanbod) en laten ze gebruik maken van de leuke, interactieve webomgevingen die bedrijven aanbieden. Wat doet dat met een familie?

De kwaliteit van al die kindercontent is vaak hoog: het kinderdeel van sites heet gelukkig geen fun meer en is niet langer gevuld met generieke platformspellen. En de pagina in het merktijdschrift is niet meer alleen een kleurplaat of een zoek de verschillen. We zijn een eind gekomen en dat wordt door families zeer gewaardeerd.

Toch kunnen we het allemaal nog veel beter doen. Er zijn twee trends die ons daartoe inspireren: de behoefte binnen families aan beter onderling contact, en het steeds beter beschikbaar worden van laagdrempelige techniek.

Onzekere ouders
Ikea kwam in 2009 met het Playreport. Een rapport waarin naar voren kwam dat
• veel ouders te gestrest zijn om met hun kinderen te spelen
• veel ouders niet goed meer weten hoe ze moeten spelen

Ook al is het alweer een aantal jaren geleden; toch heeft de kern van het rapport niet aan waarde ingeboet. Integendeel: andere onderzoeken hebben dit beeld bevestigd. Ouders worstelen met hun rol; ze zijn druk, vinden de balans tussen aandacht en tijd voor thuis en focus en inzet op werk niet altijd even goed: ze hebben stress.
Daarnaast zijn kinderen een heel bewuste keuze, en daarmee is niet te spotten; alles moet goed gaan.

Samen met iedereen
Veel ouders ervaren de toename van het aantal schermen in huis als een bron van onrust. Ook thuis onder elkaar is de hele wereld er altijd bij: er is steeds minder privé familie tijd. Ook al zijn de activiteiten van de gezinsleden op computers, tablets en smartphones vaak heel sociaal, toch leiden de af van de fysieke sociale interactie in het gezin. En dat wordt gemist, door zowel ouders als kinderen.
• Want 73% van de kinderen speelt liever met zijn ouders dan dat ze tv kijken (en waarschijnlijk geldt iets soortgelijks voor internetten of gamen)
• Maar ouders spelen niet zo vaak als kinderen zouden willen, omdat ze niet weten hoe.

Als we dan nog eens kijken naar het digitale ouder-kind aanbod dat er vanuit merken en organisaties is, dat zien we dat het vaak eigenlijk niet zoveel bijdraagt aan de sociale interactie binnen gezinnen.

De meeste bedrijven en organisaties die iets willen met ouders en kinderen bieden on- en offline content aan voor beide groepen. Supermarkten hebben eigen kinderpagina’s in hun tijdschriften naast de recepten voor ouders. Banken bieden producten aan die ouders ondersteunen en voeden kinderen op middels interactieve educatieve programma’s. Goede doelen richten zich op volwassenen voor fondsenwerving en bieden daarnaast vaak een junior lidmaatschap aan met eigen websites en magazines.

Er is aanbod voor kinderen (waar ze niet met hun ouders samen in spelen), en er is een aanbod voor ouders (waar de kinderen niets te zoeken hebben). Ze zijn beide met het thema bezig, maar niet samen. Terwijl er grote behoefte is aan dat samen. Fysiek, in dezelfde ruimte, op hetzelfde moment.

Samen leren
Er is niets mis met het ondersteunen van ouders in de opvoeding. Maar online games zijn niet het enige antwoord voor kinderen.

In -8467" title="-8467">onderwijs en wordt al langer expliciet nagedacht over het ondersteunen van (intergenerationeel) leren binnen groepen mensen die fysiek bij elkaar zijn: coöperatief leren. Met als opbrengst dat er veel geleerd wordt, maar ook dat er een sterkere sociale band ontstaat binnen de groep. Dat denken is prima te verplaatsen naar de huiskamer.

Met de en een laptop waren we op een druilerige zondagmiddag zo vier uur bezig (jongste deelnemer 4 jaar oud). Superveel lol en leren, zonder stress en concentratie verlies. Met maximale aandacht voor de sociale interactie, en de computer slechts als instrument.

Begrijp me goed: ik ben helemaal voor computers, en geloof sterk in de kracht van interactieve media. En ik geloof ook dat we een beweging in denken moeten en inmiddels ook kunnen maken. We hoeven niet meer alleen allerlei losse sites en apps te maken voor losse gezinsleden die in de computer blijven, maar kunnen de computer zien als tool die verbindt. Dat kan met een laptop op tafel. Maar ook de snel groeiende aanwezigheid van tablets in opent een wereld van mogelijkheden.
Halverwege 2012 was er in een tablet voorhanden, (2.8 mljn. tablets totaal in Nederland) inmiddels zijn we verder: de groei gaat razendsnel.

Ter inspiratie: 3 spellen die dit illustreren
Om dit te illustreren 3 voorbeelden van kleine eenvoudige concepten die laten zien dat het bereiken van sociale dynamiek binnen families met digitale media heel goed kan.

Samen quizzen: Pim pam pet voor iPad
Families spelen samen, de iPad is het spelbord en houdt de score bij. Gameplay is gelijk aan de papieren versie.

Relevant want: iPad plat op tafel, handig en bekend gebruik, gebruik ondersteunt sociale interactie.

Samen werken: Spaceteam
IPhone of -pad neemt centrale plaats is, iedereen is 100% gericht op zijn scherm, maar grappig genoeg leidt dit niet af van de sociale interactie. Het device is de motor van veel slappe lach en onderlinge lol.

Relevant want: het is leuk dat de computer je begeleidt in je proces, dat je niet precies weet wat er komt, en dat iedereen een andere rol heeft.
Ook de en Toca Boca Store werken vergelijkbaar.

Samen puzzelen: Life of George
Fysiek spel waarin je een marker hebt, legoblokjes en een smartphone.
Smartphone geeft opdracht die je op tafel in het echt moet maken. Als je klaar bent maak je een foto met je telefoon en krijg je punten.

Relevant want: het spelen voelt 100% in de echte wereld; de iPhone speelt maar een kleine rol. Goede sociale interactie; focus is op het spel op de tafel.

Sociale interactie
Alle drie de voorbeelden ondersteunen sociale interactie via digitale gameplay.
Het zijn allemaal games, maar je kunt je voorstellen dat je dit denken ook minder letterlijk als game kunt toepassen.

Je kunt families helpen samen na te denken over dilemma’s, samen keuzes leren maken. Samen eigen gedrag in kaart brengen en erop reflecteren, of samen doelen stellen en bereiken, of gewoon samen plezier laten hebben. Al dan niet letterlijk binnen één app of site. Met voldoende aandacht voor de verschillen tussen gezinsleden en voldoende tools voor een goede succeservaring als groep.

Deze aanpak zou voor iedereen interessant kunnen zijn:
• We ondersteunen families bij het kwalitatief samenzijn
• Dat leidt tot een groter welzijn zowel bij ouders als kinderen
• Merken en organisaties vinden een positieve, inhoudelijke rol die meer impact heeft dan met alleen gescheiden aanbod

Het is wat mij betreft allemaal makkelijk voor te stellen, voor veel verschillende soorten opdrachtgevers. Niet alleen goede aparte content per gezinslid, maar juist ook content voor hele families samen. Eens?

(Met dank aan en Rufus :)

Over de auteur

Reacties op dit artikel (0)

Comment author avatar

Gerelateerde items Families Intergenerationeel Sociaal Leren