Kijk mij eens overladen worden met complimenten!

Hans Kramer, blogger | 15 maart 2011, 15:23

Borstklopperij op Twitter. Ik stoor me er al een tijdje aan. Van die marketing- en communicatiemensen (vaak aan bureauzijde) die uitsluitend berichten retweeten waarin ze zelf positief genoemd worden. Af en toe spoelt er een ware tsunami van egoretweets over mijn timeline. Maar waarom, in ’s hemelsnaam?

Noem me een idealist, maar ik geloof in waardecreatie en houd ervan om mensen te helpen. Daarom beantwoord ik gezondheidsvragen op platforms als goeievraag.nl, verbind ik mensen met elkaar via Twitter of post ik zelf blogs, zoals hier op molblog. Niet alles wat ik doe voegt waarde toe voor al mijn volgers, maar ik hoop dat ieder zijn deel krijgt. Als je me een compliment geeft voor een blog of antwoord, ben ik daar blij mee en dat laat ik je weten. Want iedereen vindt het fijn om een thumbs-up te krijgen. Toch?

Complimenten delen
Mijn stelling is dat een compliment dat ik ontvang weinig toevoegt aan de timeline van mijn volgers. Ik zeg daarmee niet dat je nooit complimenten mag delen. Als je een leuke blog of column hebt geschreven en daar complimenten over krijgt, kun je die prima retweeten. Bij voorkeur met een linkje naar je blog.

Egotweets of social proof
Sommige mensen bezorgen je een overkill aan egotweets. Of social proof, zo je wilt. Alhoewel, het retweeten van een schouderklopje is niet hetzelfde als social proof. Het compliment dat iemand anders je publiekelijk geeft, is social proof. Jouw delen van een compliment is hooguit een extensie daarvan. Maar in mijn ogen vooral een platte egotweet.

Wel of niet doen?
Ik had hierover een aardig gesprek met Rijn ‘Superpromoter’ Vogelaar (volg die man!). Is het niet erg Amerikaans om iedere schouderklop uit te vergroten? Of is dit de Nederlandse bescheidenheid waarmee we onszelf klein houden? En wanneer vinden jullie het wel of niet okee om complimenten te sharen met je volgers? Ik ben erg benieuwd naar jullie mening.

Over de auteur

Reacties op dit artikel (24)

Avatar

Kari-Anne Fygi

(16 maart 2011, 9:06)

Eens.

Toegegeven, ik heb deze week een 'egotweet' getweet. Dat was geen retweet, maar een verslagje van iemand voor wie ik een workshop had gedaan. Het was mijn eerste workshop en ik was blij met het stukje en dat wilde ik delen.

Verder retweet ik wel eens tweets van mensen die iets positiefs over MolBlog of over Tijdschrift voor Marketing zeggen. Maar inderdaad, dan altijd met verwijzing (link) naar waar het over gaat.

En zoals met alles op Twitter: het geheim zit 'm in de mix.
Ben je blij, ben je trots: laat het weten op Twitter. Maar overdaad schaadt ;-)

Tenenkrommend vind ik als iemand iemands 'Twitter Daily' retweet omdat zijn tweet wordt genoemd. #fail! ;-)

Te veel egotweets staat garant voor een unfollow van mijn kant.

Avatar

Bram Koster

(16 maart 2011, 9:28)

Je haalt me de woorden uit het toetsenbord! Deze staat absoluut in mijn TwitterAllergie Top 3.

Afgeleide ergernissen in die Top 3:

- Mensen die publiekelijk reageren op een persoonlijke mention (bijv. Tweep A die tweet: "Haha, ja dat was toen jij zo dronken was, toch? RT @tweepB Weet je nog die gezellige avond in die bar?" onder het mom van "Kijk mij eens veel gezellige gesprekjes hebben, ik ben cool!").
- Mensen die al hun nieuwe volgers in het openbaar welkom heten. Ook een soort social proof ("Kijk eens hoeveel nieuwe volgers ik nu weer heb? Je hebt gelijk dat je me volgt!!!"), maar zum Kotzen, if you ask me.

Avatar

Rob Verschuren

(16 maart 2011, 9:46)

Hans,
Een poel met kwakende kikkers, die elkaar de grootste vlieg af proberen te vangen. Ik voel hetzelfde als jij, maar het heeft geen zin je eraan te ergeren. Het ene karakter zit zus in elkaar, het andere zo. Zelf doe ik niet aan Twitter, behalve om te kijken wat ze van mijn stukjes vinden. Maar misschien laat ik wel kansen liggen.

Avatar

Berber Hoekstra

(16 maart 2011, 9:49)

Als iemand een leukre reactie plaatst op je blogposting of je feliciteert, dan vind ik dat je dat best mag retweeten. Dat is toch leuk? Zolang je het maar niet elke dag doet.

Wat ik minder ok vindt zijn mensen die laten zien 'hoe hard ze aan het werk zijn'. Ik word bloednerveus van "harde werkers" op Twitter en vooral dat ze doen geloven dat ze de ene klant na de andere klant binnenhalen en alles "interessant" is of "gaaf".

"Richting Arnhem voor bezoek bij A. Gaat een gaaf project worden. Nu al zin in!! #interessant"

Iedereen op Twitter is succesvol. Als je de tweets gelooft dan.

Avatar

Kari-Anne Fygi

(16 maart 2011, 9:53)

Waar ik nog aan dacht:

Over het algemeen zijn vrouwen bescheidener in het op de borst kloppen dan mannen.

Mannen roepen eerder dat ze iets goed doen of hebben gedaan. Zou dat ook op Twitter zijn?

Met andere woorden, doen meer mannen dan vrouwen aan egotweets?

Avatar

rijn.vogelaar@blauw.com

(16 maart 2011, 9:58)

Te veel van iets is nooit goed natuurlijk. Maar het fijne van Twitter is ook dat we onszelf niet teveel beperkingen hoeven op te leggen. Als mensen je Tweets irritant vinden staat het hen immers vrij om je te ontvolgen. Voor mij is het criterium of iets relevant is voor (een deel van) mijn volgers. Ik vind het zelf ook leuk om te lezen als andere mensen worden gecomplimenteerd. Zeker wanneer er door relevante mensen positief wordt gereageerd op een blog, dan is dit voor mij een reden om deze blog ook te lezen (social proof) en het geeft me tevens weer inzicht in de interesses van deze (relevante) persoon. Het is dus prima dat de schrijver van de Blog zelf positieve reacties op zijn Blog Retweet. Hij dient dan als informatiefilter. Laten we onze volgers daarom geen relevante informatie onthouden vanwege valse bescheidenheid. Want zoals @erwinwijman net op Twitter terecht reageerde. "élke tweet is toch een egotweet?". We zijn dus allemaal ego-trippers. So be it.

Avatar

Kari-Anne Fygi

(16 maart 2011, 10:02)

@Rijn: ben het niet met @erwinwijman eens dat elke tweet een egotweet is. Wat ik een van de leukste kanten van twitteren vind, is het verspreiden van informatie. Informeren.

Dat heeft zeker met mijn beroep als journalist te maken: ik wil leuke, nuttige en relevante informatie doorgeven aan anderen. Twitter leent zich daar uitstekend voor.

Avatar

Bram Koster

(16 maart 2011, 10:06)

@Kari-Anne: in mijn timeline zijn het juist de dames die dit soort praktijken tot een kunst hebben verheven. En ja, ik weet de ontvolgknop te vinden en ja, m'n vingers jeuken regelmatig. Tot nu toe heb ik me weten in te houden, maar niet voor lang.

Overigens ook aardige correlatie, althans in mijn timeline: opvallend vaak zijn het mensen met veel volgers die zich hieraan bezondigen. Beetje kip-ei-discussie misschien, maar het lijkt erop dat dit soort 'social proof' werkt. En dan roepen we het dus over onszelf af...

Avatar

Erwin Wijman

(16 maart 2011, 10:16)
http://erwinwijman.nl

@Kari-Anne Ik vind ook het verspreiden van informatie (en interessante inzichten, goeie foto's, mooie muziek) een van de leukste kanten van twitteren. Maar ik ben me ervan bewust dat je daarmee ook jezelf manifesteert, ostentatief en nadrukkelijk: kijk eens wat ik weet, kijk eens wat ik ken, wie ik ken, hoor eens wat ik hoorde. Alle tweets - ook informatietweets, slijmtweets, meeleeftweets - zijn egotweets.

Avatar

Erwin Wijman

(16 maart 2011, 10:20)
http://erwinwijman.nl

Ook aardig in deze discussie de bijdrage van Arnon Grunberg in de Volkskrant van maandag - kijk eens wat ik las! ;-)

Mag ik die in zijn geheel hier opnemen? (copyrights en zo?)

Voetnoot/ARNON GRUNBERG

Verbijstering
'BN'ers blijven twitteren over Japan', kopte De Telegraaf op zijn site. Brigitte Nijman, die musicalster schijnt te zijn - ik weet weinig van musicals - schreef: 'Mijn god 40 stadjes van de kaart geveegd #totaleverbijstering!'

Verbijstering waarover precies? Dat de goede God aardbevingen toelaat? Dan had mevrouw Nijman Candide van Voltaire moeten lezen.

Of was ze verbijsterd over het feit dat de mens nog niet alle aardbevingen aan zijn wil heeft onderworpen?

Een filosoof die ik het afgelopen weekend in Stellenbosch, Zuid-Afrika, ontmoette, zei dat wij denken dat niets zonder ons bestaat. Dat zou het centrale probleem van de moderniteit zijn: het gaat altijd over ons. Ik en de natuurramp in Japan.

Wat zich voordoet als verbijstering over een catastrofe, als empathie dus, is een poging van de schijnbaar verbijsterde mens om te laten zien dat hij bestaat. Ook als alle aandacht op Japan gericht is, telt de BN'er mee.

Avatar

Kari-Anne Fygi

(16 maart 2011, 10:21)

@erwin: Dat is waar. Wat je twittert, gaat wel door een filter en op een bepaalde manier profileer je je daarmee.

Avatar

Thimo

(16 maart 2011, 10:23)

Een schouderklop re-tweeten moet kunnen. Doch met mate. Maar voeg eraan toe dat je er blij mee bent, of een beetje trots. Dat maakt je wat meer mens.
Jaaa, daar doen we het voor! Mams zou trots zijn: RT [klant] "Leuke sessie met @ondernemer."
Of zoiets.

Krijg net als Bram gigantische jeuk van mensen die plenair nieuwe volgers welkom heten. Of nog erger: die dat alleen doen als het een BN'er of een ander 'belangrijk' persoon betreft.
En dan die 'I call it a day'-tweets om tien uur 's avonds... Leuk voor als je bij je baas overuren mag schrijven, maar veelal hele eenzame roepjes om aandacht van notoire overwerkers.
Opvallend genoeg hebben ook de ondernemers mijn tijdlijn enkel 'supergave kennismakingsgesprekken', 'uitdagende cases' en 'opdrachtgevers met lef'. Tja, dat is het gevolg ervan dat mensen elkaar direct gaan volgen na een RL-ontmoeting. Waait vast wel weer eens over.

Doe ik erg schouderklopperig? (@broedert)

Avatar

Thimo

(16 maart 2011, 10:33)

Toevoeging: Hm. Mijn tweets van deze maand zijn erg incrowd. Geeft niet echt een goed inzicht. Ik was ook zoooooo druk! :-))

Avatar

Hans Kramer

(16 maart 2011, 11:01)

Ik zie wel kansen voor je hoor. Jouw laatste blog bijvoorbeeld, goed verhaal met veel maatschappelijke relevantie. Je zou je in de Twiscussie (how I hate that word) kunnen mengen en daardoor meer traffic naar je blog genereren en het gesprek breder op gang helpen/houden. Tenzij je dat natuurlijk helemaal niet wilt, dan is twitteren niets voor jou ;-)

Avatar

Rob Verschuren

(16 maart 2011, 13:27)

Hans,
bedankt voor je rectie en je advies. Dat ik niet aan Twitter doe, is geen waarde-oordeel over het medium, maar heeft meer te maken met mijn persoonlijke voorkeur en eigenwijsheid. Je hebt natuurlijk gelijk. En het komt er nog wel een keer van.

Avatar

Hans

(16 maart 2011, 16:36)

Volledig mee eens, maar ajb geen gedoe over de verschillen tussen mannen en vrouwen. Het gebeurt. Door mannen én vrouwen.

Avatar

Eline Walda

(16 maart 2011, 19:17)
http://www.elinewalda.nl

Vind het leuk en goed dat je dit fenomeen aan de orde stelt, Hans. Ik vind het soms best lastig om te bepalen waar die grens ligt.

Hoe ik het bij anderen beoordeel: >. Zelfverheerlijking klinkt door in meer dan alleen ego-retweets en oneindige bedankjes voor het volgen. Bij de een kan ik wat je een ego-RT zou kunnen noemen heel goed hebben, bij de ander gaat het dan voor mij al over een grens. Het gaat dus om context. Is het bij deze tweep een en al egotripperij, of gaat het over een tweep die over de hele linie leuk/interessant/relevant tweet?

En als het over mijzelf gaat? Ik doe mijn best, altijd mijn doelgroep voor ogen te houden en relevant te zijn voor die groep. De ene keer lukt dat beter dan de andere keer.

Als iemand iets positiefs over mij tweet, is er altijd die verleiding van de retweetknop. Vaak is het dan het ego dat spreekt, maar niet altijd. Sommige van mijn klanten vinden het oordeel van anderen belangrijk. En dat is begrijpelijk en te respecteren. Bij de inkoop van diensten (in mijn geval strategisch marketingadvies) is dat oordeel des te relevanter, omdat kwaliteit op een andere manier soms voor klanten vooraf moeilijk te meten is. Daarom kies ik soms voor een DM ("dank je wel") en soms voor een RT ("ik kan ook voor jou relevant zijn").

Maar het blijft iedere keer weer een lastige afweging.

Avatar

Hans Kramer

(17 maart 2011, 14:58)

Helemaal met je eens, Eline. Herken de problematiek helemaal. Ik vond het overigens wel een aardige case die ik gisteren over mezelf afriep.

Ik meldde gisterochtend: "Druk besproken, mijn blog over social proof en egotweets. 14 reacties op 800 views! http://bit.ly/fL80an". Toegegeven: egotweet. Dat riep uiteraard nogal wat 'egotweet alerts' en andere inkoppertjes op. Logisch. Maar hoe erg is het? Natuurlijk niet 1 op 1 hetzelfde als het punt dat ik hier wilde maken, maar wat vinden jullie?

Avatar

Eline Walda

(18 maart 2011, 18:16)
http://www.elinewalda.nl

Leuke case, Hans ;-) Zo zie je maar hoe lastig het is om te bepalen wat wel en niet over die magische grens heengaat. Zal ook weer per tweep verschillen.

Heb zelf ook een lastige case voorhanden; om als presentator op de Dag vd Coach te mogen optreden, moet ik eigenlijk mijn complete netwerk inschakelen. Iedere bezoeker vd site kan namelijk stemmen op de 20 presentatoren die op de shortlist staan. Uiteindelijk zullen 10 presentaties daadwerkelijk plaatsvinden. Voor mij een prachtige gelegenheid om mezelf aan veel potentiële klanten te presenteren.

Ik heb een heel groot netwerk. maar of ik die nu allemaal moet gaan lastigvallen met een boodschap als 'stem op mij'? Zitten zij op die boodschap te wachten, zeker als ze niet tot de doelgroep vd vakdag (coaches) behoren? Lastige keuzes! Suggesties welkom trouwens!

Avatar

Hans Kramer

(21 maart 2011, 6:45)

Lijkt me heel prima om je netwerk op te roepen om te stemmen, mits je het niet te veel doet. Volgens mij wordt een dergelijke oproep pas irritant als je je netwerk op meerdere dagen met meerdere tweets bestookt. Ook hier lijken de kernachtige wijze woorden van @kafygi van toepassing: overdaad schaadt. O, en waar kunnen we tekenen? Mijn latente stem heb je vast ;-)

Avatar

Erik van Erne

(21 maart 2011, 22:29)

Ik tweet veel positiefs, maar niet over mijzelf, meer over anderen die goed bezig zijn. Anderen tweeten weer over mij en ja, er zijn mensen die vinden dat ik goed bezig ben. Even dat schouderklopje meepakken.

Lijkt mij wel een goed idee om met het schouderklopje van de week te beginnen op Twitter: Schouderklopje van de Week: Stem op Eline Walda, die is gewoon goed bezig http://bit.ly/eWROqM @ElineWalda

Tuurlijk heb ik zelf ook even gestemd. Succes Eline

Gerelateerde items Egotweet Twitter Waardecreatie